آفروديت(ونوس)

او الهه عشق و زيبايي بود و كسي كه همه را فريب مي داد،هم خدايان و هم آدميان را.او دوستدار خنديدن بود و هم كساني را كه مغلوب حيله هاي او شده بودند را به مضحكه مي گرفت.او الهه اي بود كه هيچ كس نمي توانست در برابرش ايستادگي كند و حتي عقل دانايان را هم مي دزديد و هوش از سرشان مي ربود.

تصویری فانتزی از آفرودیت

در ايلياد آمده است كه او دختر زئوس و ديون يا ديونه بوده است؛امّا در اشعار شاعران دوره هاي بعد آمده است كه وي از كف دريا به وجود آمده است و اسمش هم گوياي اين معني يعني«كف زا»است.زيرا كلمه آفروس به يوناني يعني كف.اين زايش دريايي نزديك سيترا تحقق يافت و پس از آن امواج او را به قبرس آوردند.به همين علت آن دو جزيره را هميشه مقدس مي شمرد.اين الهه را افزون بر اسم اصلي اش سيتريايي يا قبرسي هم ناميده اند.در يكي از سروده هاي هومر «الهه زيبايي و طلايي»خوانده شده است.

مجسمه آفرودیت( غیر مجسمه اصلی)

رومي ها نيز به همين نحو از او ياد كرده اند.زيبايي همگام و همپاي اوست.بادها و ابرهاي طوفان زا از برابر وي مي گريزند.گلهاي زيبا،زمين را خلعت و زيبايي مي بخشند،و موجهاي دريا مي خندند،و او درخشان و روشني بخش گام بر مي دارد و ره مي سپرد،اگر او نباشد شادي و ظرافت و زيبايي و خوشبختي نيز نيست.اين تصويري است كه شاعران آن را بيشتر دوست دارند.امّا اين الهه وجه ديگري نيز داشت طبيعي است كه در داستان ايلياد ،كه حاوي جنگ و ستيز پهلوانان است،از اين الهه به عنوان شخصيتي زبون و حقير ياد شود.در ايلياد وي موجودي نرمخو ،ظريف،و ضعيف است كه هيچ انسان فنا پذيري از حمله به وي نمي هراسد.در اشعار شاعران بعدي شخصيتي است خيانت پيشه و پليد و بد كردار كه نفوذ مرگبار و ويرانگري بر آدميان دارد.

در بيشتر داستانها همسر هفا استوس (وولكان)،خداي لنگ و زشتروي آهنگري است.از درختان،مورد،و از پرندگان ،كبوتر،و گاهي گنجشك و قو را هم دوست دارد.

مقالات مرتبط:

آرس(مارس)
آدونیس(گل سرخ شقایق نعمانی) 
 در جست و جوی پشم طلایی
هفا استوس(وولکان یا مولسیبر)
دو خدای بزرگ زمین
كوپيد و پسيشه(سيكي)